افتخاری، حجت، سماوی، عبدالوهاب، و زینلی‌پور، حسین. (1399). بررسی وضعیت موجود و بهینه برنامه درسی دانشگاه فرهنگیان مبتنی بر مهارت‌های معلمی از دیدگاه دانشجومعلمان. فصلنامه پژوهشهای برنامه‌ریزی آموزشی و درسی، 10 (2)، 95-112. https://www.magiran.com/p2630537
امراله، امید، و حکیم‌زاده، رضوان. (1393). بررسی تطبیقی نظام ارزیابی کیفیت برنامه درسی تربیت‌معلم در کشورهای کره جنوبی، انگلستان و ایران. دوفصلنامه مطالعات برنامه درسی آموزش عالی، 5 (9)، 7-25. https://elmnet.ir/doc/1397339-7602
پروری، پیمان. (1398). خوانشی نو از روش پدیدار شناسی؛ بنیان‌های فلسفی، رویکردها و چارچوب اجرای تحقیق پدیدارشناسی. مطالعات جامعه شناسی، 12 (44)، 87-106. https://doi.org/10.30495/jss.2019.669587
تیمورنیا، مهین، و امام‌جمعه، محمدرضا. (1401). طراحی و اعتباربخشی الگوی فعالیت‌های فوق‌برنامه رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان. دوفصلنامه مطالعات برنامه درسی آموزش عالی، 13 (25)، 215-244. https://doi.org/20.1001.1.25382241.1401.13.25.10.1
خسروی، رحمت اله. (1400). مدیریت برنامه درسی (از مبانی نظری تا راهکارهای عملی). چاپ اول، تهران: علم استادان.
دهقان، عبدالمجید، مهرام، بهروز، و کرمی، مرتضی. (1395). ارزشیابی برنامه درسی دانشگاه فرهنگیان از حیث تربیت‌معلم پژوهشگر (مورد: پردیسهای شهید بهشتی و شهید هاشمی نژاد). دوفصلنامه مطالعات برنامه درسی آموزش عالی، 13(7)، 78-100. https://doi.org/20.1001.1.25382241.1395.7.13.4.9
رحیمی، اسماعیل، عصاره، علیرضا، و احقر، قدسی. (1400). وضعیت مؤلفه‌های الگوی برنامه درسی کارورزی دوره کارشناسی دانشگاه فرهنگیان (امکان‌سنجی اجرا). فصلنامه تدریس پژوهی، 9 (2)، 155-127. https://doi.org/20.1001.1.24765686.1400.9.2.6.0
عارفنژاد، سعید، و امامعلیپور، شهین. (1398). شناسایی آسیبهای برنامه درسی کارورزی دانشگاه فرهنگیان. مطالعات کارورزی در تربیت‌معلم، 1 (1)، 7-33.
غلامپور، میثم، احمدی، غلامعلی، و امام‌جمعه، محمدرضا. (1401). الگوی جاری برنامه درسی کارورزی دانشگاه فرهنگیان مبتنی بر تحلیل زمینهای. فصلنامه پژوهش و برنامه‌ریزی در آموزش عالی، 28 (1)، 187-219. https://doi.org/10.52547/irphe.1401.1.187
گال، مردیت، بورگ، والتر، و گال، جویس. (1996). روش‌های تحقیق کمی و کیفی در علوم تربیتی و روانشناسی. ترجمه احمدرضا نصر و همکاران (1393)، چاپ هفتم، جلد دوم، تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم‌انسانی دانشگاه‌ها (سمت)، مرکز تحقیق‌وتوسعه علوم‌انسانی، دانشگاه شهید بهشتی.
مشایخ، فریده. (1398). دیدگاههای نو در برنامه‌ریزی آموزشی. چاپ شانزدهم، تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت)، پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی.
ملکی، حسن. (1398). مقدمات برنامه‌ریزی درسی. چاپ سیزدهم، تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت)، پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی.
مهدیزاده، امیرحسین، و ماهری، ساناز. (1400). روش‌های برنامه‌ریزی درسی. چاپ اول، تهران: آییژ.
نیستانی، محمدرضا. (1395). برنامه‌ریزی آموزشی: راهبردهای بهبود کیفیت در سطح واحد آموزشی (مدرسه، دانشگاه، آموزش مجازی). اصفهان: یار مانا.
Amrollah, O., & Hakimzadeh, R. (2014). A comparative study of quality assessment systems for teacher education curricula in South Korea, England, and Iran.
Biannual Journal of Higher Education Curriculum Studies, 5(9), 7-25.
https://elmnet.ir/doc/1397339-7602 [In Persian]
Arefnezhad, S., & Emamalipour, S. (2019). Identifying the harms of the practicum curriculum at Farhangian University. Practicum Studies in Teacher Education, 1(1), 7-33. [In Persian]
Beribe, M. F. B. (2023). The impact of globalization on content and subjects in the curriculum in Madrasah Ibtidaiyah: Challenges and opportunities. At-Tasyrih: Jurnal Pendidikan dan Hukum Islam, 9(1), 54–68.
Chi, Y. L. (2009). Ontology-based curriculum content sequencing system with semantic rules.
Expert Systems with Applications, 36(4), 7838–7847.
https://doi.org/10.1016/j.eswa.2008.10.048
Dehghan, A., Mehram, B., & Karami, M. (2016). Evaluating the curriculum of Farhangian University in terms of educating teacher-researchers (Case: Shahid Beheshti and Shahid Hasheminejad campuses).
Biannual Journal of Higher Education Curriculum Studies, 13(7), 78-100.
https://doi.org/20.1001.1.25382241.1395.7.13.4.9 [In Persian]
Del Carmen Pegalajar-Palomino, M., Burgos-García, A., & Martinez-Valdivia, E. (2021). What does education for sustainable development offer in initial teacher training? A systematic review.
Journal of Teacher Education for Sustainability, 23(1), 99–114.
https://doi.org/10.2478/jtes-2021-0008
Deng, Z. (2011). Revisiting curriculum potential.
Curriculum Inquiry, 41(5), 538–559.
https://doi.org/10.1111/j.1467-873X.2011.00563.x
Eftekhari, H., Samavi, A., & Zeynalipour, H. (2020). Investigating the current and optimal status of the Farhangian University curriculum based on teaching skills from the perspective of student-teachers.
Quarterly Journal of Educational and Curriculum Planning Research, 10(2), 95-112.
https://www.magiran.com/p2630537 [In Persian]
Gall, M. D., Borg, W. R., & Gall, J. P. (2014). Quantitative and qualitative research methods in educational sciences and psychology (A. R. Nasr et al., Trans.; 7th ed., Vol. 2). Organization for the Study and Compilation of University Humanities Books (SAMT), Center for Research and Development in Humanities, Shahid Beheshti University. (Original work published 1996) [In Persian]
Gholampour, M., Ahmadi, G. A., & Emamjomeh, M. R. (2022). The current model of the practicum curriculum at Farhangian University based on contextual analysis.
Quarterly Journal of Research and Planning in Higher Education, 28(1), 187-219.
https://doi.org/10.52547/irphe.1401.1.187 [In Persian]
Helda, H. (2022). National standards of education in contents standards and education process standards in Indonesia. Indonesian Journal of Education, 1(3), 257–269.
Khosravi, R. A. (2021). Curriculum management (From theoretical foundations to practical solutions) (1st ed.). Elm-e Ostadan. [In Persian]
Kumar, V., & Rewari, M. (2022). A responsible approach to higher education curriculum design.
International Journal of Educational Reform, 31(4), 422–441.
https://doi.org/10.1177/10567879211045618
Law, M. Y. (2022). A review of curriculum change and innovation for higher education.
Journal of Education and Training Studies, 10(2), 16–27.
https://doi.org/10.11114/jets.v10i2.5448
Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Sage Publications.
Maleki, H. (2019). Introduction to curriculum planning (13th ed.). Organization for the Study and Compilation of University Humanities Books (SAMT), Research Institute for Humanities Research and Development. [In Persian]
Mashayekh, F. (2019). New perspectives in educational planning (16th ed.). Organization for the Study and Compilation of University Humanities Books (SAMT), Research Institute for Humanities Research and Development. [In Persian]
Mehdizadeh, A. H., & Maheri, S. (2021). Curriculum planning methods (1st ed.). Ayij. [In Persian]
Nistani, M. R. (2016). Educational planning: Strategies for quality improvement at the educational unit level (school, university, virtual education). Yar Mana. [In Persian]
Parvari, P. (2019). A new reading of the phenomenological method: Philosophical foundations, approaches, and the framework for conducting phenomenological research.
Sociological Studies, 12(44), 87-106.
https://doi.org/10.30495/jss.2019.669587 [In Persian]
Rahimi, E., Osareh, A., & Ahghar, G. (2021). The status of the components of the practicum curriculum model in the undergraduate program of Farhangian University (Feasibility of implementation).
Teaching Research Quarterly, 9(2), 127-155.
https://doi.org/20.1001.1.24765686.1400.9.2.6.0 [In Persian]
Scott, D. (2018). Knowledge and the curriculum. In Creating curricula: Aims, knowledge and control (pp. 25–39). Routledge.
Strauss, A. L., & Corbin, J. (2008). Basics of qualitative research: Techniques and procedures for developing grounded theory (3rd ed.). Sage Publications.
Teimournia, M., & Emamjomeh, M. R. (2022). Designing and validating the model of extracurricular activities for the elementary education major at Farhangian University.
Biannual Journal of Higher Education Curriculum Studies, 13(25), 215-244.
https://doi.org/20.1001.1.25382241.1401.13.25.10.1 [In Persian]
Yokubjonova, D. (2024). Administering needs analysis in curriculum development. University Research Base, 934–937.
